วัดพระศรีมหาธาตุ

วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ
Wat Phrasriattanamahathat
วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ เป็นวัดร้างขนาดใหญ่ในพื้นที่ประมาณ ๒๐ ไร่ ลักษณะของผังวัดนี้มีพระปรางค์องค์ใหญ่เป็นประธานตั้งอยู่กึ่งกลางของวัด
มีอาคารและเจดีย์ล้อมรอบบริเวณวัด รูปแบบสถาปัตยกรรมและประติมากรรมที่ปรากฏในวัดพอจะอนุมานได้ว่า
วัดนี้ได้มีการสร้างและบูรณะปฏิสังขรณ์กันเรื่อยมาตั้งพุทธศตวรรษที่
๑๘ สงมาจนถึงสมัยอยุธยาตอนปลาย แบ่งสิ่งก่อสร้างได้เป็น ๒ ช่วง คือ
ช่วงก่อนสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ได้แก่ พระปรางค์ประธานพระปรางค์องค์เล็ก
เจดีย์ราย และพระปรางค์ที่อยู่ภายนอกเขตระเบียงคดชั้นนอก สถาปัตยกรรมสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช
ได้แก่ พระวิหารเก้าห้อง รวมทั้งพระเจดีย์ระหว่างระเบียงคดชั้นในและชั้นนอก
เช่น พระเจดีย์ทรงฐานสิงห์ และเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน
เมื่อวันที่ ๒ สิงหาคม พ.ศ. ๒๔๗๙
