วัดโลกยสุธาราม

ในสมัยอยุธยาตอนปลาย กษัตริย์ทรงให้ความสำคัญแก่พระนอนอย่างมาก เช่นในสมัยพระเจ้าท้ายสระ ได้มีการย้ายที่ประดิษฐานพระนอนวัดป่าโมก (ยาว 22.58 เมตร) เมืองอ่างทอง เนื่องจากที่ตั้งเดิมนั้นถูกแม่น้ำกัดเซาะแล้วจึงสร้างวัดขึ้นใหม่ หรือในสมัยพระเจ้าบรมโกศ ได้มีการบันทึกไว้ในพระราชพงศาวดารอยุธยาว่า องค์เสด็จไปนมัสการพระนอนจักรสีห์ (ยาว 45 เมตร) แห่งเมืองสิงห์บุรี และนมัสการพระนอนวัดขุนอินทรประมูลเมืองอ่างทอง (ยาว 50 เมตร พระนอนวัดนี้ได้ชื่อว่าเป็นพระนอนที่ยาวที่สุดในประเทศไทยในปัจจุบัน)
วัดโลกยสุธาตั้งอยู่ใกล้กับพระราชวังโบราณ และวัดพระศรีสรรเพชญ์ ด้านฝั่งตะวันตกของคลองท่อ ซึ่งเมื่อพิจารณาจากสิ่งก่อสร้างที่มีขนาดใหญ่ ย่อมแสดงให้เห็นว่าวัดนี้เป็นวัดที่มีความสำคัญแห่งหนึ่งในสมัยอยุธยาตอนปลาย ในส่วนของเขตพุทธาวาสยังมีแนวกำแพงแก้วล้อมรอบ ด้านหน้ามีวิหารใหญ่ขนาดเก้าห้องมีมุขทั้งด้านหน้าและด้านหลัง (ขนาด 20.10 x 49.50 เมตร) โดยด้านซ้ายขวาของวิหารใหญ่เป็นวิหารขนาดเล็กกว่า และทั้ง 2 หลังนี้เกือบมีขนาดใกล้เคียงกัน (หลังขวาขนาด 14.10 x 36.30 เมตร หลังซ้ายขนาด 13.20 x 35.40 เมตร) วิหารทั้ง 3 หลังนี้ปัจจุบันเหลือเพียงชั้นฐาน
มุขท้ายของวิหารใหญ่เชื่อมต่อกับระเบียงคดที่เหลือแต่ฐานราก ยาวด้านละ 67.50 เมตร โดยมีพระปรางค์สูงราว 30 เมตร เป็นองค์ประธานของวัด ถัดไปเป็นฐานของอุโบสถ (33 x 17 เมตร) นอกระเบียงคดด้านท้ายวัดจึงเป็นพระนอนซึ่งหันพระพักตร์ไปทางทิศเหนือ พระเศียรไปทางทิศตะวันออกส่วนวิหารนั้นได้พังทลายไปแล้ว



ประวัติการบูรณะ
พ.ศ. 2497โรงงานสุราร่วมกับกรมศิลปากรขุดแต่งบูรณะพระพุทธไสยาสน์ พ.ศ. 2532 คุณหญิงระเบียบ ธำรงนาวาสวัสดิ์ และครอบครัวร่วมกันบูรณะสมทบเงินงบประมาณกรมศิลปากรเพื่ออุทิศส่วนกุศลให้ทณเรือตรีถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ และนายธำรงศักดิ์ ธำรงนาวาสวัสดิ์